İki yıl önce, tam bu zamanlarda sigarayı bıraktım. Üniversitede başladığım alışkanlığı defalarca bırakmaya çalışmış, her seferinde bir ay veya üç ay sonra tekrar başlamıştım. Askerlik ve üniversite dışında günde 1 paket, geri kalan zamanlarda ise 3 günde 1 paket olacak şekilde sigara içiyordum. Asıl önemli olanın sayılar değil, sigarayı bırakmaya yönelik zihniyet ve farkındalık değişimi olduğuna inanıyorum. Ben farkındalığı nasıl kazandım, kısaca anlatayım:
Yaklaşık 6 ay boyunca bir rehabilitasyon ve fizik tedavi merkezinde yönetici olarak çalıştım. Gözlemlerim, fizik tedaviye gelenlerin ortak özelliklerinin az hareket etmek, aktivite tembelliği ve bol sigara içmek olduğunu gösterdi. Ayakta durmakta güçlük çeken hastalar bilehiç çekinmeden günde 2-3 paket sigara içiyordu. Beni derinden etkiledi ve kendime şu soruyu sordum:
Ben neden hala sigara içiyorum?
Zaten sigara içmenin zararlarının farkındaydım ve durumdan rahatsızlık duyuyordum. Kendimi bile bile zehirliyordum ve hayat kalitemi düşürüyordum. Üstelik bunun için para da ödüyordum. Sonra, iki yıl önce kurban bayramında grip oldum. Hastalığı sigarayı bırakmak için fırsat olarak gördüm. Zaten tadını almadığım ve işkence gibi gelen sigaradan uzak durdum. Geçen süreçte oluşan farkındalıkla birlikte, sigarayı doğal bir şekilde bırakmış oldum.
Elbette, ara sıra bir dal sigara içtiğim oluyor. Ama inanın, içerken tiksiniyorum. Sigaranın tadı bana eskisi gibi güzel gelmiyor. Tiryaki arkadaşımın da dediği gibi, arada bir sigara yakıp ağzıma alıyorum ama ciğerlerime çekmiyorum. Yöntem belki de en iyisi değil, ama alışkanlıklarından kopamayanlar için bir çıkış yolu olabilir. Sigarayı bırakmanın ilk zamanlarında canım ara sıra sigara içmek istiyordu. Fakat zamanla istek de kayboldu. Artık aylarca sigara içmesem bile umurumda olmuyor. Sigarayı bırakmak zor olabilir, ama imkansız değildir. Yeter ki siz kararlı olun ve kendinize inanın.
Yaklaşık 6 ay boyunca bir rehabilitasyon ve fizik tedavi merkezinde yönetici olarak çalıştım. Gözlemlerim, fizik tedaviye gelenlerin ortak özelliklerinin az hareket etmek, aktivite tembelliği ve bol sigara içmek olduğunu gösterdi. Ayakta durmakta güçlük çeken hastalar bilehiç çekinmeden günde 2-3 paket sigara içiyordu. Beni derinden etkiledi ve kendime şu soruyu sordum:
Ben neden hala sigara içiyorum?
Zaten sigara içmenin zararlarının farkındaydım ve durumdan rahatsızlık duyuyordum. Kendimi bile bile zehirliyordum ve hayat kalitemi düşürüyordum. Üstelik bunun için para da ödüyordum. Sonra, iki yıl önce kurban bayramında grip oldum. Hastalığı sigarayı bırakmak için fırsat olarak gördüm. Zaten tadını almadığım ve işkence gibi gelen sigaradan uzak durdum. Geçen süreçte oluşan farkındalıkla birlikte, sigarayı doğal bir şekilde bırakmış oldum.
Elbette, ara sıra bir dal sigara içtiğim oluyor. Ama inanın, içerken tiksiniyorum. Sigaranın tadı bana eskisi gibi güzel gelmiyor. Tiryaki arkadaşımın da dediği gibi, arada bir sigara yakıp ağzıma alıyorum ama ciğerlerime çekmiyorum. Yöntem belki de en iyisi değil, ama alışkanlıklarından kopamayanlar için bir çıkış yolu olabilir. Sigarayı bırakmanın ilk zamanlarında canım ara sıra sigara içmek istiyordu. Fakat zamanla istek de kayboldu. Artık aylarca sigara içmesem bile umurumda olmuyor. Sigarayı bırakmak zor olabilir, ama imkansız değildir. Yeter ki siz kararlı olun ve kendinize inanın.
