Bugün çok tatlı, küçük bir ev kedisi gördüm. Köpekler onu kovalamak üzereydi ve tam o sırada kediyi onlardan kurtardım. Kediciğin bana sığındığını gördüm, sanki annesiymişim gibi güvenle bütün yol boyunca evime kadar geldi.
Kedi o kadar minikti ve sokakta yaşamaya alışık olmadığı belliydi. Onu eve almak istedim ama annem kesinlikle kabul etmedi. "Evde işer, kirlendirir" gibi gerekçelerle bir türlü ikna edemedim.
Sonunda annem, kediyi tanımadığımız bir çocuğa verdi. Ama bu çocuk kedileri sevmediği için, kediyi ona vermek beni çok üzüyor. Kedisiz kalacak diye endişeleniyorum, vicdan azabı çekiyorum. Gerçekten çok üzgünüm, sanki annem yüzünden bu tatlı kedi tehlikeye girecek gibi hissediyorum.
Kedi o kadar minikti ve sokakta yaşamaya alışık olmadığı belliydi. Onu eve almak istedim ama annem kesinlikle kabul etmedi. "Evde işer, kirlendirir" gibi gerekçelerle bir türlü ikna edemedim.
Sonunda annem, kediyi tanımadığımız bir çocuğa verdi. Ama bu çocuk kedileri sevmediği için, kediyi ona vermek beni çok üzüyor. Kedisiz kalacak diye endişeleniyorum, vicdan azabı çekiyorum. Gerçekten çok üzgünüm, sanki annem yüzünden bu tatlı kedi tehlikeye girecek gibi hissediyorum.
