Jumers
Yeni Üye
- Katılım
- 2 Haz 2024
- Mesajlar
- 2
- Tepkime puanı
- 0
- Puanları
- 0
Son zamanlarda çocukluk arkadaşım ile el yapımı takı projesine adım attık. Aslında, yurtdışında gördüğüm bir hesaptan esinlenerek bu yola girdim. Daha önce başka bir e-ticaret işim vardı, ancak enflasyon artışı yüzünden projeyi sürdüremedim. O işte de kuzenimle ortak olduğum için işler kötüye gitmişti. Bu sefer, takı işine girdiğimizde birlikte çalışalım dedim.
Başlangıçta her şey heyecan vericiydi. Bir sürü video izliyorum, yabancı içerikleri inceliyorum ve püf noktaları öğrenmeye çalışıyorum. Ancak sürekli farklı malzemelere ihtiyaç duyuyoruz. İşin en başında, isim konusunda anlaşmazlık yaşadık. Arkadaşım, illa ki milliyetçi bir isim bulmamız gerektiğini savundu; "gavur ismi olmamalı" diyerek ikna etmeye çalıştı.
Sonrasında, alacağımız ürünler üzerinde tartışmaya başladık. Arkadaşım, birçok malzeme için “Ona ne gerek var?” diye sormaya başladı. Ben ise tecrübeli kişilerin bilgilerine güvenerek hareket ediyordum. “Amerika’yı yeniden mi keşfedelim?” diye düşünürken, o "Anama sorarım, o bilir" diye yanıtladı. İşle ilgili bir şey söylediğimde ise dalga geçiyordu. Ben, “Böyle giderse sıkıntıya gireriz, bu ürünleri nasıl satacaksın?” dediğimde, “İkinci ellere, eşe dosta satarım” diyerek geçiştiriyordu.
Geçen gün, yeni malzemeler almak için harekete geçtim. Tartışmalara girmemek adına, önceden sormadan aldım. Ürünlerin toplam maliyeti 500-600 TL civarında. Arkadaşım “Parasında değilim ama en azından haber ver” diyerek serzenişte bulundu. Fakat işin doğası hakkında pek bir fikri yoktu, bilmiş gibi davranıyordu. En sonunda, “Olmuyor, bak biliyorsun, sevmem böyle işleri” diyerek iletişimi kesti ve yazdıklarıma yanıt vermedi.
Şimdi bazı mallar onda kaldı ve gelecek siparişler de ona gidecek. Ticaretin bir ahlakı olduğunu düşünüyorum. Eğer işine gelmiyorsa, ya uyarırsın ya da çekilirsin. Çocuk gibi küsmek ne demek?
Artık böyle devam edemeyeceğimi anladım. Çocukluk arkadaşım olması, bana aşırı müsamaha göstermeme neden oldu. Ama birkaç güne daha cevap gelmezse, ya da gelse bile, ayrılacağım. Parasını verip yol vereceğim.
Ortaklık, bazen en yakın arkadaşlarla bile zorlayıcı olabiliyor. Herkesin gerçek yüzü, iş ortaklığına girince ortaya çıkıyor. Önceden “Ne olacak, sorun olmaz” diye düşündüm ama içimde bir sıkıntı oluştu.
Siz siz olun, tanıdığınız biriyle ortaklık kurmaktan kaçının. Güven, iş hayatında çok kıymetli; ama dikkatli olmakta fayda var.
Başlangıçta her şey heyecan vericiydi. Bir sürü video izliyorum, yabancı içerikleri inceliyorum ve püf noktaları öğrenmeye çalışıyorum. Ancak sürekli farklı malzemelere ihtiyaç duyuyoruz. İşin en başında, isim konusunda anlaşmazlık yaşadık. Arkadaşım, illa ki milliyetçi bir isim bulmamız gerektiğini savundu; "gavur ismi olmamalı" diyerek ikna etmeye çalıştı.
Sonrasında, alacağımız ürünler üzerinde tartışmaya başladık. Arkadaşım, birçok malzeme için “Ona ne gerek var?” diye sormaya başladı. Ben ise tecrübeli kişilerin bilgilerine güvenerek hareket ediyordum. “Amerika’yı yeniden mi keşfedelim?” diye düşünürken, o "Anama sorarım, o bilir" diye yanıtladı. İşle ilgili bir şey söylediğimde ise dalga geçiyordu. Ben, “Böyle giderse sıkıntıya gireriz, bu ürünleri nasıl satacaksın?” dediğimde, “İkinci ellere, eşe dosta satarım” diyerek geçiştiriyordu.
Geçen gün, yeni malzemeler almak için harekete geçtim. Tartışmalara girmemek adına, önceden sormadan aldım. Ürünlerin toplam maliyeti 500-600 TL civarında. Arkadaşım “Parasında değilim ama en azından haber ver” diyerek serzenişte bulundu. Fakat işin doğası hakkında pek bir fikri yoktu, bilmiş gibi davranıyordu. En sonunda, “Olmuyor, bak biliyorsun, sevmem böyle işleri” diyerek iletişimi kesti ve yazdıklarıma yanıt vermedi.
Şimdi bazı mallar onda kaldı ve gelecek siparişler de ona gidecek. Ticaretin bir ahlakı olduğunu düşünüyorum. Eğer işine gelmiyorsa, ya uyarırsın ya da çekilirsin. Çocuk gibi küsmek ne demek?
Artık böyle devam edemeyeceğimi anladım. Çocukluk arkadaşım olması, bana aşırı müsamaha göstermeme neden oldu. Ama birkaç güne daha cevap gelmezse, ya da gelse bile, ayrılacağım. Parasını verip yol vereceğim.
Ortaklık, bazen en yakın arkadaşlarla bile zorlayıcı olabiliyor. Herkesin gerçek yüzü, iş ortaklığına girince ortaya çıkıyor. Önceden “Ne olacak, sorun olmaz” diye düşündüm ama içimde bir sıkıntı oluştu.
Siz siz olun, tanıdığınız biriyle ortaklık kurmaktan kaçının. Güven, iş hayatında çok kıymetli; ama dikkatli olmakta fayda var.
